تبلیغات
تمام ناتمام من - آهن و آدم
آهن و آدم

  با قطار آمد
                         از دهكده‏ای دور ...
                   بهار
         خسته و كوفته و خاك آلود
         نه كسی آمده از شهر به استقبالش
         نه كسی دنبالش
         گیج و تنها و غریب
         دود ، از آهن‏ها بر‏ می‏خاست
         آه ، از آدم‏ها
         با قطار آمد ، از دور بهار
         چمدانش را از روی سكو دزدیدند!

شعر از عمران صلاحی


نوشته شده توسط : تنهادر دوشنبه 18 تیر 1386 و ساعت 04:07 ق.ظ نظر ها () || [لینك مطلب]

نوشته های پیشین

خدا کسی است که ...
راز دل
با مرگ زندگی كن و با زندگی بمیر
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
جادو
فوت و فن عشق
ناز نشسته با طرب
یادداشت های گم شده
اگر عشق نبود
اشتباه فرشتگان
از یک دوست دیگر
عهد آدم
از یک دوست
ارزش انسان
پنجره